تکنولوژی

  • ۱۳:۲۱

یادم هست بچه که بودیم با مادربزرگ ها و پدربزرگ ها و بعضا خاله ودایی های بزرگتر، هر وقت حرفمان می رسید به تلویزیون و کامپیوتر و... ترجیح می دادند سراغش نروند، اصلاً راهشان را به آن سمت کج هم نکنند، همیشه گریزان بودند و فراری...

حالا که چندسالی است که از دست شبکه های اجتماعی فراری ام، حالشان را می فهمم. می فهمم که تکنولوژی یعنی دورکردن آدم ها از هم، نه نزدیکترکردنشان...

می فهمم هر چه بیشتر سرمان را فرو کنیم در تکنولوژی، کلاه گشادتری سرمان می رود،
هر چه بیشتر تلاش کنیم تا زیر و بمش را بفهمیم، بیشتر زیر و بمان را برای همه رو می کند،
هر چه می گذرد، بیشتر دایره حریم خصوصی مان کوچکتر می شود و همه چیزمان می شود عمومی،
حریم ها شکسته می شود
آداب معاشرت یادمان می رود
دید وبازدیدهایمان
احوالپرسی ها
و حتی اگر همین جور پیش برویم، دور هم بودن هایمان، مهمانی هایمان و حتی شاید جشن تولدها و جشن عروسی هایمان هم مجازی شود...

مثلا ساعت 7 تا ده، گروه فلان، همه هم با دوربین همدیگر را رصد می کنند و تمام!

قرار بود تکنولوژی در خدمت ما باشد یا ما در خدمت تکنولوژی؟!

فانوس ...
سلام
فعلا ک ما هستیم در خدمت تکنولوژی |:
علیک سلام...
باید سعی کنیم که نباشیم، حداقل تا جایی که می توانیم.
لیس الانسان إلا ما سعی
سَـ ـداد
فعلا که ما شده ایم

خر تکنولوژی...

عذرخواهی میکنم البته ها
ولی واقعا عمیق گفتم!
سلام...
عمیقا رو درک می کنم... حس پینوکیو رو دارم... :|
البته فعلا دارم سعی می کنم خیلی سواری ندم.
پاک باخته
به نظرم جامعه داره به قهقرای مجازی میره

کاش می شد برای چند ساعت نت کشور رو قطع کرد
یا چند روز

شاید هم بهتر بود فقط مصارف کاری براش تعریف کرد...
سلام
مشکل اینجاست که هر چیزی که آمد توی جامعه ما، بدون فرهنگ سازی اومد، باور کنید اینجور استفاده هایی که ما از تلفن همراه می کنیم، خود آمریکایی ها هم نمی کنن. :|
کاش...
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی
در این دوره زمانه، همه معانی تغییر یافته.
روزگاری که همه می خواهند شبیه کس دیگری باشند. ظاهر زندگی دیگران را با باطن زندگی خود قیاس می کنند.
بعضی ها را دیگر نمی توان زن نامید.
بعضی زنانگی هایشان را گم کرده اند.
یا گذاشته اند داخل پستو
گروهی دیگر از زن بودن، یک قاب یادگاری دارند، شاید هم آلبوم خاطره، شاید...
اینجا به حکم عقل، قلم نویسی هایش رنگ و بوی زنانه گرفته، با چاشنی اخلاص، ان شاءالله.
ورود آقایان آزاد است... کلیک رنجه می کنید:)
Designed By Erfan Powered by Bayan