فیلم مفت2

  • ۰۲:۰۹

بسم الله
گاهی باید بفهمم در دنیای فرهنگ، چه می گذرد. گاهی اگر قرار است در این دنیا زندگی کنیم، باید لمس کنیم خوراک فرهنگی بچه های این مرز و بوم چیست؟
گاهی باید دریابیم...

بعد از نادم و پشیمان شدن، از دیدن فیلم های صد من، یک غاز و آن فیلم هایی که انقدر تبلیغاتش را دیده بودم که دیگر حالم بهم می خورد، تصمیم گرفتم اگر از این امکان «12 هزار تومان، n فیلم در یک ماه» قرار است بهره ببرم، حداقل فیلم های فاخر ببینم. در نتیجه لیست فیلم هایم را کم کردم، و فقط به فیلم های مطرح پرداختم. فیلم هایی که گاهی دلم می خواست می دیدم، زمانی اگر کسی همراهم بود، حتما می رفتم، وقتی به شبکه نمایش خانگی پیوست، دوست داشتم سی دی اش را بگیرم و این سه احتمال، هیچ وقت محقق نشد...

«رخ دیوانه» برنده سیمرغ بلورین بهترین فیلم، بهترین کارگردانی و فیلم برگزیده تماشاگران، حتماً انتخاب خوبی بود.

اما...

آن هم روایت کلاه گذاشتن بچه های مایه دار، سر هم بود. حالا شاید دوتایشان وضعشان عالی نبود،(که اخر فیلم، یکی از همین دو نفر، می میرد و دیگری سرش بی کلاه می ماند.) اما داستان بچه هایی بود که هر کدام تنها زندگی می کرد، خودشان برای ازدواج، تصمیم می گرفتند و هر کدام یک خانه خوب داشتند.
و راوی داستان، از عالم برزخ، نریشن فیلم را روایت می کرد...

روایتی از آدم های بی دردی که همه زندگی شان در فضای مجازی، اتفاق می افتد. قرارهایشان را در نت هماهنگ می کنند، دم کافی شاپ، جلوی نام آیدی، تیک می زنند و...

معلوم نیست کاوه، غزل، ماندانا، شکوفه، پرویز، مسعود از کجا کسب درآمد می کنند؟ (فقط کاوه، در یک سکانس می گوید که کار مردم دستم بود، تو کامپیوترم، همین!)

یادم می آید یک بار جناب وحید جلیلی گفتند: «سینمای ایران» دو دروغ است.
اولاً سینما نیست، چون آنقدر کمک دولتی دارد که اصلاً صنعت محسوب نمی شود که کسب درامدی داشته باشد.
ثانیاً اکثر فیلم ها، از خیابان ولیعصر به بالا، فیلم برداری می شود...

رخ دیوانه، شاید سینما بود، اما باز هم روایت های آدم های مرفه بی دردی بود که نهایت مشکلشان، خرید سربازی بود، همین...

در این دوره زمانه، همه معانی تغییر یافته.
روزگاری که همه می خواهند شبیه کس دیگری باشند. ظاهر زندگی دیگران را با باطن زندگی خود قیاس می کنند.
بعضی ها را دیگر نمی توان زن نامید.
بعضی زنانگی هایشان را گم کرده اند.
یا گذاشته اند داخل پستو
گروهی دیگر از زن بودن، یک قاب یادگاری دارند، شاید هم آلبوم خاطره، شاید...
اینجا به حکم عقل، قلم نویسی هایش رنگ و بوی زنانه گرفته، با چاشنی اخلاص، ان شاءالله.
ورود آقایان آزاد است... کلیک رنجه می کنید:)
Designed By Erfan Powered by Bayan