ترومن

  • ۱۶:۰۰

بسم الله

کلا اهل فیلم دیدن، آن هم از نوع خارجی‌اش نیستم. اشاره حاج‌آقا پناهیان و تمجیدش از این فیلم، باعث شد کل فیلم را ببینم. البته با دوبله فارسی و احتمالاً حذف یکسری از صحنه‌ها.

نگاه حاج‌آقا این بود که همه ما، ترومن شهر هستیم و همه چیز در اختیار ماست و برای ماست.

اما این قضیه یک زاویه دید دیگری دارد. اینها تفکر یهود را دنبال می‌کنند. چقدر در طول فیلم، یاد کتاب دنیای سوفی افتادم. خیلی شبیه هم بودند.

یهود معتقد است میوه‌ای که حضرت آدم و حوا از آن خوردند، میوه دانش بوده، یعنی خدا العیاذبالله نمی‌خواسته برخی از مسائل را آن‌ها بدانند. برای همین از بهشت رانده شدند. چون مخلوقات، می‌توانند از حیطه اختیار خالق‌شان بگریزند و به جاودانگی برسند.

همان کاری که سوفی کرد.

همان کاری که ترومن کرد...

پس ما هم می‌توانیم.


پ.ن۱: خوب است آدم فقط خوب‌ها را ببیند، مثل حاج‌آقا که بهترین زاویه دید را داشت.

پ.ن۲: خوب است همه زاویه‌ها را ببینیم تا ناخوداگاه، چیزی روی نفس‌مان اثر نگذارد که بعدها نفهمیم که این اثر از کجا بوده است.

پ.ن۳: به یک بار دیدنش، می‌ارزد.

در این دوره زمانه، همه معانی تغییر یافته.
روزگاری که همه می خواهند شبیه کس دیگری باشند. ظاهر زندگی دیگران را با باطن زندگی خود قیاس می کنند.
بعضی ها را دیگر نمی توان زن نامید.
بعضی زنانگی هایشان را گم کرده اند.
یا گذاشته اند داخل پستو
گروهی دیگر از زن بودن، یک قاب یادگاری دارند، شاید هم آلبوم خاطره، شاید...
اینجا به حکم عقل، قلم نویسی هایش رنگ و بوی زنانه گرفته، با چاشنی اخلاص، ان شاءالله.
ورود آقایان آزاد است... کلیک رنجه می کنید:)
Designed By Erfan Powered by Bayan